z akcentem na „normalny” 🙂

W czasach analogowych stosowano także kopiowanie klisz. Żaden rozsądny zawodowiec nie wysyłał pocztą jedynego egzemplarza cennego zdjęcia. I to nie tylko u nas – w usa też do poczty nie mieli zaufania 🙂

To nawet nie jest kwestia wiary – należy tutaj przywołać wykłądnię i tyle 😉 I tej wykładni powinniśmy się z pewnym dystansem życiowym trzymać 😉

Sprawa tyle ciekawa, acz kontrowersyjna, że wrócę do niej i tylko jej poświęcę wpis. Ale musicie uwierzyć na słowo, że fotograf inaczej definiuje pojęcie utworu (zdjęcia), niż prawnik.

…no ale kliszę się oddawało pewnie wywołaną, a RAW nie jest wywołany…i oddawało się ją bo się jej nie dało zrobić ctrl-c i ctrl-v 😉 Wg mnie powstaje dosyć ciekawe zagadnienie prawne. Porusza nawet kwestię tego, co to jest utwór/zdjęcie. Wg mnie RAW jest tylko MATERIAŁEM do ZDJĘCIA. Trochę jak z dyżym pniakiem, z którego ktoś struga drewniane chłopki w podobnych wymiarach.

w czasach analogowych oddawało sie klisze przy przekazaniu praw.

Druga sprawa – jak wywołam z RAWa zdjęcie i sprzedam przekazując prawa majątkowe, to oznacza że sprzedałem dane WYWOŁANIE. Wg mnie mogę sobie wywołać tego RAWa jeszcze na wiele sposobów i dalej sprzedawać – ponieważ wcześniej sprzedałem – ale prawa majątkowe do ZDJĘCIA, a nie do NIEWYWOŁANEJ KLISZY 😉

No to uporządkujmy. Jak udzielasz licencji to nie wyzbywasz się autorskich praw majątkowych i wtedy Twoja odpowiedź jest w 100% prawdziwa.
Jak przenosisz autorskie prawa majątkowe na wszystkich znanych polach, to ja stoję na stanowisku, że nie możesz wywołać na nowo RAW-a i dalej z niego czerpać zyski.
Temat rzeka, a nie na krótki wpis na blogu. Ale obiecuję do niego wrócić.

Ale zaraz pewnie Darek powie, ze nie mam racji :-))