ad 1) Nikomu do żadnej kieszeni nie zaglądam. Kwestia dorobku naukowego, doświadczenia i stanowisk pełnionych w uznaniu tego dorobku i wiedzy nie jest zaglądaniem do kieszeni tylko raczej pod czapkę – czy ten organ pod nią służy tylko do noszenia tejże czapki, czy pełni jeszcze jakąś rolę. A w ogóle skąd Ci przyszło do głowy, że wiedza i dorobek naukowy jest u nas skorelowany z kasą? 😛
ad 2) No i ok. To nie zmienia kwestii zasadności uzależnienia opłaty za usługę od jej jakości. Wiem, wiem, w przypadku sądów – wykluczone 🙂
ad 3) Byłem pewien, że tutaj nie ma żadnych luk 🙂

Niedawno pewien obywatel na 14 dni wylądował za kratki 🙂

1. Nie zaglądajmy w kieszeń sędziemu, sąsiadowi, koledze i innym (chociaż to takie polskie :-p ).
2. Koszty sądowe nie należą się sędziemu.
3. Uważam, że podałeś kompletnie zły przykład. Choćby dla tego, że wynagrodzenie sędziego jest unormowane w prawie, a ponadto można byłoby je odnieść do wynagrodzenia innych sędziów w sądzie. Przywołane orzeczenie dotyczy sytuacji, w której brak jest obiektywnych „mierników” ;-).

No proszę, nawet w sądzie argumentacja „ale ja się przy tym napracowałem!” jest ważnym argumentem…