Podważając na wstępie istotę wpisu 😀
Ja również nie napisałem, ze nie można zrobić kopii. Nie godzę się jednak na wielokrotne powielanie dla różnych pociotków.

http://gospodarka.gazeta.pl/gospodarka/1,116219,10893965,Na_impreze_z_torbami_pelnymi_plyt_albo_licencja_za.html

Naprawdę coś takiego napisałem? 😛

Ale Ty chcesz jeszcze to wszystkim kolegom z klasy skopiować;P

Ty lepiej skopiuj żonie płytę audio do samochodu, żeby nie musiała do empiku jeździć, jak będzie chciała posłuchać to samo, co Ty 😛

To teraz ja ?poszaleję?. Nie ma definicji kręgu osób pozostających w związku osobistym. W ustawie użyto zwrot ?w szczególności? co oznacza, że lista w skład której wchodzi pokrewieństwo, powinowactwo lub stosunek towarzyski, nie jest zamknięta. Stosunki towarzyskie nie są zdefiniowane. Będą Ci kopiować DFV-a, jak nic. ;P

Mam lepszy pomysł, skanowanie poszczególnych numerów DFV i rozsyłanie po znajomych w ramach dozwolonego użytku osobistego. Zapytaj naczelnego, co on na to
Na tym właśnie polega dozwolony użytek, że dopóki mieścimy się w normach prawnych, dopóty zdanie naczelnego, producenta, wokalisty, aktora czy ich prawników nie ma nic do rzeczy.
Natomiast pozwolę sobie zgadywać, że dopóki rozsyłasz znajomym z kręgu osobistego, a nie wstawiasz na torrenty, to rednacz nie ma nic przeciwko temu. A jak wstawisz na torrenty, to nie tylko rednacz może mieć coś przeciwko 🙂

Mam lepszy pomysł, skanowanie poszczególnych numerów DFV i rozsyłanie po znajomych w ramach dozwolonego użytku osobistego. Zapytaj naczelnego, co on na to 🙂

„Czy mi się wydaje, czy właśnie ograniczyłeś dozwolony użytek i prawo do udostępniania legalnie nabytych kopii utworów audio/wideo osobom z kręgu osobistego do _jednej_wybranej_ osoby z tegoż kręgu, a i to pod warunkiem, że nie skopiowałeś tejże płyty na potrzeby MP3 w samochodzie czy iPoda? Przy okazji – właśnie zdelegalizowałeś możliwość przeniesienia Rammsteina z płyty na MP3 w samochodzie i na iPoda jednocześnie. Robisz się bardziej papieski niż hiszpańska inkwizycja 🙂 ”

Już dwie odpowiedzi wcześniej przywołałem autorytet pierwszoligowy. Ale myśli „niepoprawnie”, więc się nie zgadzasz ;P

„W przypadku oprogramowania te biedne koncerny jakoś nie krępują się walczyć z wiatrakami, m.in. organizując szkolenia dla policji, sądów i prokuratorów, utrzymując organizacje takie jak BSA i jak najbardziej wytaczając procesy za złamanie praw autorskich w odniesieniu do oprogramowania.”

Nie dyskutowaliśmy o programach komputerowych, bo tam obowiązują trochę inne przepisy (mam nadzieję, że to wiesz). W przypadku oprogramowania komputerowego wyłączone jest stosowanie art. 23 i sprawa jest prosta zarówno dla policji, jak i dla każdego. Masz licencję lub jej nie masz.

„Darku, argument zdecydowanie poniżej Twojego poziomu. Nie będę komentował.”
Tak najprościej odpowiedzieć.

No to ja może lepiej wytłumaczę ten pojedynczy. I też sobie zacytuję. Nawet tę ustawę:
?Zakres własnego użytku osobistego obejmuje korzystanie z pojedynczych egzemplarzy utworów przez krąg osób pozostających w związku osobistym, w szczególności pokrewieństwa, powinowactwa lub stosunku towarzyskiego.?
http://pl.wikisource.org/wiki/Prawo_autorskie_(ustawa)
Nie ma tu nic o pojedynczym egzemplarzu tylko o pojedynczych egzemplarzach. W przeciwieństwie do produkcji masowej. Wykonując kopię dla wujka Józka wykonuję jeden pojedynczy egzemplarz, a dla cioci Józi ? kolejny pojedynczy egzemplarz. I zwracam Ci uwagę, że mowa jest tu o kręgu osób, mogących korzystać z udostępnionych utworów. Krąg osób to nie krąg jednoosobowy ani jedna osoba z kręgu osób.

Widzę, że wiki lepiej interpretuje prawo, niż prof. Barta. Smutne to.

Ja nigdzie nie pisałem, że Ty pisałeś 🙂 Natomiast taka musiałaby być konsekwencja powiązania licencji z posiadaniem nośnika. Koncerny kiedyś miały takie pomysły na interpretację prawa autorskiego, ale się wycofały z tego, bo im się to po prostu nie opłacało – owszem, z jednej strony sprzedaż przez klienta komuś nośnika oznaczałaby utratę licencji, ale z drugiej musiałyby do końca trwania licencji wymieniać uszkodzone czy szwankujące nośniki.

W jaki sposób udowodnisz legalność plików mp3 nie posiadając płyty? Czyżby wyjątkowo dla Ciebie Sony Inc. każdorazowo wysyłało na piśmie umowę licencji?;-)

Hm, przywołując świadków? Którzy potwierdzą, że ten nośnik miałem, ale mi go zeżarł chomik.

Kupując płytę CD (jako nośnik utworu) nabywasz prawo do odtwarzania utworów na niej zawartych, a nie prawo do utworów.

Oczywiście.

W ramach dozwolonego użytku robisz sobie mp3. Ale jedno, a nie 10: dla Ciebie, Ewy, Ziutka i 3 wujków. Uważam, że błędnie zakładasz, że w ramach art. 23 możesz obdzielić całą rodzinę kolekcją Rammstein i mówić, że to legalne.

Czy mi się wydaje, czy właśnie ograniczyłeś dozwolony użytek i prawo do udostępniania legalnie nabytych kopii utworów audio/wideo osobom z kręgu osobistego do _jednej_wybranej_ osoby z tegoż kręgu, a i to pod warunkiem, że nie skopiowałeś tejże płyty na potrzeby MP3 w samochodzie czy iPoda? Przy okazji – właśnie zdelegalizowałeś możliwość przeniesienia Rammsteina z płyty na MP3 w samochodzie i na iPoda jednocześnie.
Robisz się bardziej papieski niż hiszpańska inkwizycja 🙂

Zapominasz o jednym elemencie wynikającym z art. 23 ust. 2 ? tam się pojawia słówko ?pojedynczy?. Jako humaniście nie muszę chyba tłumaczyć znaczenia ?pojedynczy? . ;P

No to ja może lepiej wytłumaczę ten pojedynczy. I też sobie zacytuję. Nawet tę ustawę:

„Zakres własnego użytku osobistego obejmuje korzystanie z pojedynczych egzemplarzy utworów przez krąg osób pozostających w związku osobistym, w szczególności pokrewieństwa, powinowactwa lub stosunku towarzyskiego.”
http://pl.wikisource.org/wiki/Prawo_autorskie_(ustawa)

Nie ma tu nic o pojedynczym egzemplarzu tylko o pojedynczych egzemplarzach. W przeciwieństwie do produkcji masowej. Wykonując kopię dla wujka Józka wykonuję jeden pojedynczy egzemplarz, a dla cioci Józi – kolejny pojedynczy egzemplarz. I zwracam Ci uwagę, że mowa jest tu o kręgu osób, mogących korzystać z udostępnionych utworów. Krąg osób to nie krąg jednoosobowy ani jedna osoba z kręgu osób.

A producenci zdają sobie sprawę, że to walka z wiatrakami
Takie tam ludyczne i typowe dla jurystów odwracanie kota ogonem 😛 Policja ma obowiązek reagować w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa, nawet jeśli to jest przestępstwo ścigane na żądanie. I jak najbardziej się do tego stosuje np. w przypadku oprogramowania komputerowego – które jest ścigane tak samo na żądanie poszkodowanego, jak utwory audio/wideo. I praktyka jest taka, że najpierw zatrzymuje podejrzane nośniki/komputery, a później zawiadamia poszkodowane firmy i koncerny, które wówczas występują z wnioskiem o ściganie. W przypadku audio/wideo tak się nie dzieje, bo zasady dozwolonego użytku są inne i bardzo trudno udowodnić ich przekroczenie. Da się to przy próbie sprzedaży, udostępnianiu bez kontroli komu (czyli bez ograniczenia do kręgu osobistego) oraz przy utworach, które jeszcze nie zostały wprowadzone na rynek.
W przypadku oprogramowania te biedne koncerny jakoś nie krępują się walczyć z wiatrakami, m.in. organizując szkolenia dla policji, sądów i prokuratorów, utrzymując organizacje takie jak BSA i jak najbardziej wytaczając procesy za złamanie praw autorskich w odniesieniu do oprogramowania.

A karani i tak jesteśmy. Jak? Wystarczy sprawdzić ilu znanych wykonawców odmawia występowania w Polsce ze względu na masowe łamanie prawa autorskiego.

Darku, argument zdecydowanie poniżej Twojego poziomu. Nie będę komentował.