Strona główna » Prawo Autorskie » Strona 16
Kategoria

Prawo Autorskie

AutorstwoTwórca

Powtórka

przez dar_wro
dar_wro

A to się uwzięli. Z nudów kreują do oceny stany faktyczne i różne podwarianty wariantów, żądając rozstrzygnięcia, kto jest autorem zdjęcia, w takim a takim stanie faktycznym. W opisanych przypadkach (tych z linków) nie można oczywiście wykluczać współautorstwa, o którym było w notce zatytułowanej „Współsprawstwo”. Widać, że temat ?Autoportretu? z pewnością będzie  wracał w dyskusjach, także na F-LEX, jak bumerang. Nie dam się jednak wciągnąć w polemikę, bo do niczego ona nie doprowadzi. Gdy rzeczywiście dojdzie do sporu, niech rozstrzygają to sądy!  Będziemy mieli konkretny stan faktyczny, konkretne dzieło i konkretne żądania skłóconych gentlemanów o ustalenie, kto jest twórcą. Przypomnę jednak konkluzje z ?Autoportretu?:

?Korzystając z Pana ?Push The Button? nie powinniśmy mieć wątpliwości co do autorstwa w przypadku fotografii pejzażowej, architektury, portretów. W zasadzie wszędzie tam gdzie mamy do czynienia ze zdjęciami statycznymi. W przypadku zdjęć dynamicznych (fotografia sportowa lub reportaż) mogą powstać pewne wątpliwości, bo przecież w takim wypadku nie jest najważniejsza głębia ostrości, czy ekspozycja, a bardziej moment naciśnięcia spustu migawki powodujący zamrożenie akcji, która ?robi zdjęcie?.?

Należałoby przywołać również fragment uzasadnienia wyroku Sądu Najwyższego (sygn. akt III CKN 1096/00), który stwierdził, że ?za twórczość w rozumieniu art. 1 ust. 1 Pr.aut. można uznać w dziedzinie fotografii artystycznej świadomy wybór momentu fotografowania, punktu widzenia, kompozycji obrazu (kadrowania), oświetlenia, ustalenia głębi, ostrości i perspektywy, zastosowania efektów specjalnych oraz zabiegi zmierzające do nadania fotografii określonego charakteru, elementy te bowiem nadają fotografii indywidualne piętno, konieczne dla uznania istnienia utworu w rozumieniu Prawa autorskiego. (?) Fakt, że w takiej sytuacji ktoś inny jest autorem dzieła fotografowanego nie wyklucza możliwości uznania za współautora powstałego fotogramu wykonawcy zdjęcia fotograficznego dzieła. Jednakże, jak w każdym innym przypadku twórczości, konieczne jest wykazanie istnienia wkładu twórczego i indywidualnego wykonawcy fotografii w powstanie końcowego dzieła.?

W ?Sukces ma wielu ojców? Piotr oczywiście przerysował sytuację ze Sławkiem. Sławek zainspirował innych. Podpowiedział, gdzie można zrobić fajne zdjęcie. Nie decydował jednak o kadrze, parametrach, głębi ostrości itp., itd. Biegający Jurek jest natomiast przykładem osoby, która przy tworzeniu obiektu fotograficznego wykonuje tylko czynności techniczne  (sygn. akt III CKN 1096/00). W przypadku Ewy możemy mieć do czynienia z przypadkiem opisanym w ?Ludzie listy piszą?.

Przy okazji pozdrawiam serdecznie całą ekipę Marokańczyków (tych których znam i tych, których mam nadzieję poznać w przyszłości). 🙂

5 komentarzy
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Pola eksploatacyjneUtwór

$4,338,500

przez dar_wro
dar_wro

Wszyscy dyskutują co takiego szczególnego jest w fotografii zatytułowanej Rhein II autorstwa Andreasa Gursky. Jak o co? Cena. Każdy chciałby sprzedać za ponad 4 miliony amerykańskich dolarów swoje zdjęcie. O szczegółach dotyczących przedmiotu aukcji i wylicytowanej cenie można  przeczytać na stronie domu akcyjnego Christie?s. Z informacji zamieszczonych na stronie wynika, że przedmiotem aukcji był konkretny egzemplarz zdjęcia. Jak wierzyć zapewnieniom dotyczącym przedmiotu aukcji, zdjęcie zatytułowane Rhein II zostało zaprezentowane w tej formie, rozmiarze i na takim właśnie nośniku w 6 egzemplarzach. Właśnie jeden z tych sześciu egzemplarzy został sprzedany. Znaczy się, ktoś zapłacił fortunę za egzemplarz zdjęcia, ale nie za majątkowe prawa autorskie  do fotografii.

Spróbujmy przyjrzeć się temu zagadnieniu nie przez pryzmat ceny, a z punktu widzenia praw autorskich. Pierwotna sprzedaż wydrukowanego (wywołanego) zdjęcia jest związana z prawem wprowadzania do obrotu egzemplarza, na którym utrwalono utwór (zdjecie). Wprowadzenie do obrotu to jedno z pól eksploatacji (na samym początku F-LEXa pisałem, że jak za oknem szybko zacznie robić się ciemno, będziemy omawiać pola eksploatacji, no to i jest pierwsze pole eksploatacji). Zgodnie z art. 50 pkt 2 Ustawy odrębnym polem eksploatacji w zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których utwór utrwalono jest wprowadzanie do obrotu, użyczenie lub najem oryginału albo egzemplarzy. Przez wprowadzeniem utworu do obrotu rozumie się publiczne udostępnienie jego oryginału albo egzemplarzy drogą przeniesienia ich własności dokonanego przez uprawnionego lub za jego zgodą (art. 6. ust 1. pkt 6 Ustawy). Utwór może być wprowadzany do obrotu jedynie przez osobę uprawnioną, czyli osobę posiadającą autorskie prawa majątkowe w zakresie wprowadzania do obrotu. Natomiast nabywca egzemplarza  zdjęcia może natomiast dysponować nim w dowolny sposób, np. wystawić na aukcji u Christi?s, podarować znajomemu, czy też schować do skrzyni na strychu.

Kontynuuj czytanie

0 komentarze
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Prawo autorskieTwórca

Moje czy Nasze?

przez dar_wro
dar_wro

Czy moja żona lub mój mąż ma jakieś prawa do moich zdjęć? Swoją drugą, zazwyczaj lepszą połowę każdy zapewne bardzo mocno kocha, co jednak nie zmienia faktu, że można postawić sobie pytania, dotyczące zdjęć. Jak zapewne pamiętacie, robiąc zdjęcie zazwyczaj stajecie się twórcami, a rzeczone zdjęcie utworem w rozumieniu Ustawy. Z utworem wiąże się pojęcie osobistych, jak i majątkowych praw autorskich.

Osobiste prawa autorskie do zdjęcia zawsze wiązać się będą z fotografem. W końcu jak sama nazwa wskazuje, są one osobiste, są na stałe przypisane fotografowi (twórcy) i nie można się ich ani zrzec, ani zbyć.  Tak więc choćby już z tego powodu, wstąpienie w święty związek małżeński nie będzie miało wpływu na autorskie prawa osobiste do zdjęć zrobionych podczas jego trwania. Autorem zawsze będziesz Ty, a żona lub mąż nie stanie się współautorem poprzez sam fakt bycia żoną lub mężem. Czy żona lub mąż mogą być współautorami? Tak. Jeżeli biorą udział w procesie twórczym robienia zdjęcia. O współautorstwie traktuje art. 9 Ustawy, było też już trochę na F-lex, w  ?Współsprawstwie?.

Kontynuuj czytanie

3 komentarze
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Ochrona praw autorskichUmowa

No future

przez dar_wro
dar_wro

Dzisiaj o możliwości przeniesienia autorskich praw majątkowych do wszystkich powstałych w przyszłości utworów (zdjęć). Takie przeniesienie praw majątkowych do utworów przyszłych jest ograniczone art. 41 ust. 3 Ustawy.

Nieważna jest umowa w części dotyczącej wszystkich utworów lub wszystkich utworów określonego rodzaju tego samego twórcy mających powstać w przyszłości.

Z przepisu tego wynika, że nie będzie ważna umowa, na mocy której zobowiążesz się do tego, że przenosisz prawa do wszystkich zdjęć jakie zrobisz w przyszłości (jeżeli będą miały charakter utworu w rozumieniu art. 1 Ustawy) lub wszystkich zdjęć konkretnego rodzaju (np. wszystkich zdjęć reportażowych).  Dopuszczalne będzie jednak zawarcie umowy o przeniesienie praw majątkowych do znacznej części mających powstać w przyszłości utworów. Tak uznał m.in. poznański Sąd Apelacyjny (sygn. akt I Aca 72/01). ?Powoływany przepis z art. 41 ust. 3 ustawy przewiduje sankcję nieważności umowy jedynie w części dotyczącej wszystkich utworów lub wszystkich utworów określonego rodzaju tego samego twórcy mających powstać w przyszłości (?)  dopuszczalna jest umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów mających powstać w przyszłości, jeżeli tylko nie obejmuje ona całego przyszłego dorobku twórczego autora.? Oznacza to, że dopuszczalne jest zawarcie umowy mającej za przedmiot prawa do konkretnych zdjęć, które mają powstać w przyszłości (np. do zdjęć z Wyprawy do Maroka).

Jest  wyjątek od zakazu określonego w art. 41 ust. 3 Ustawy. Chodzi mianowicie o kwestie przejścia praw autorskich na pracodawcę, gdy następuje to w wyniku wykonywania przez fotografa swoich obowiązków w ramach umowy o pracę. Szerzej na ten temat było w notatce ?Impreza integracyjna? (tak na marginesie filmu ?Wyjazd integracyjny? szczerze nie polecam). Zazwyczaj wszystkie utwory powstające w ramach stosunku pracy (czyli wszystkie utwory przyszłe jakie powstaną w okresie zatrudnienia), przechodzą na pracodawcę. Przypomnijmy sobie art. 12 ust. 1 Ustawy: ?Jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej, pracodawca, którego pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron.? Potwierdza to również orzecznictwo sądowe. I po raz kolejny przywołam orzeczenie poznańskiego Sądu Apelacyjnego (sygn.akt I AcA 87/08). Tenże sąd mocą swojego majestatu uznał ?Jako dopuszczalne w umowach o pracę uznać trzeba postanowienia przewidujące, iż w trakcie trwania stosunku pracy autorskie prawa majątkowe do wszystkich utworów pracownika lub wszystkich utworów określonego rodzaju przechodzą na rzecz pracodawcy.?

PS. Cytowany dzisiaj  przepis art. 41 ust. 3 posługuje się pojęciem „utwory określonego rodzaju„. Pojęcie nieostre, niezdefiniowane i mogące wywoływać wiele sporów. Jako przykład podałem wszystkie zdjęcia reportażowe, jednak głowy za słuszność takiej interpretacji bym nie nadstawił.

0 komentarze
0 FacebookTwitterPinterestEmail
OgólnePrawo Autorskie

Toscana nostra

przez dar_wro
dar_wro

Co to ludzie nie wymyślą. Nowe patenty, znaki ochronne, trade marki, zakazy oraz nakazy i wszystko po to, aby utrudnić życie nam fotografom. Oczywiście nie zawsze jest tak, że dana ochrona skierowana jest przeciwko fotografowi. Czasem ktoś coś przekręci, nie doczyta i afera gotowa. Swego czasu była ?afera Mostu Świętokrzyskiego?.  Poszła fama, że na robienie zdjęć mostu potrzebna jest zgoda. Zarządca mostu wprowadza wszystkich w błąd. Na swojej stronie internetowej informuje wciąż, że ?Nazwa i wizerunek ?Mostu Świętokrzyskiego? chroniona prawem na podstawie ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Z 2003r. Nr 119, poz. 1117, z poźn. zm.) [Uwaga 2019.05.12 -usunąłem link, gdyż nie ma już tego kontentu].. Wszyscy zainteresowani wykorzystaniem wizerunku lub zorganizowaniem na Moście Świętokrzyskim przedsięwzięć kulturalnych promocyjnych itp., proszeni są o kontakt pod numerem telefonu ?. .?.  W tej sprawie wypowiadał się Urząd Patentowy, była nawet publikacja w ?Kwartalniku Urzędu Patentowego?, gdzie wyraźnie podkreślono, że ?Spółka Trasa Świętokrzyska rzeczywiście uzyskała prawo ochronne na graficzny znak towarowy przedstawiający sylwetkę Mostu Świętokrzyskiego oraz na znak słowny ?Most Świętokrzyski?. Udzielone prawo ochronne obejmuje jednak tylko wykorzystanie w charakterze znaku towarowego konkretnej grafiki załączonej w dokumentacji zgłoszeniowej.?

Kontynuuj czytanie

11 komentarzy
0 FacebookTwitterPinterestEmail
OchronaPrawo autorskieUtwór

Graffiti

przez dar_wro
dar_wro

@JJ napisał ?Od jakiegoś czasu chodzi mi po głowie temat fotografowania graffiti, ale nie jestem tak w pełni przekonany, że mogę swobodnie fotografować każde i pokazywać na zdjęciach. Czy graffiti jest jakoś chronione prawem, które zabrania jego swobodnej reprodukcji na zdjęciach? ? to taki pomysł na następny wpis.?

Jest pomysł na wpis, jest i sam wpis. Zacznijmy od tego, że nie ma przeszkód, aby graffiti lub murale było uznane za utwór w rozumieniu Ustawy, jeżeli spełnia warunki definicji.
Art. 1. 1. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
2. W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
         1)   wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
         2)   plastyczne.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu, (sygn. akt I ACa 800/07) stwierdził, że ?utworem jest niematerialne dobro prawne, które powinno być odróżniane od przedmiotu materialnego (materialnego nośnika – określanego też jako corpus mechanicum), na którym zazwyczaj jest ono utrwalone. Niekwestionowane jest, że wytwór niematerialny, aby uzyskać kwalifikację „utworu” w rozumieniu art. 1 ust. 1 komentowanej ustawy, powinien odznaczać się łącznie następującymi cechami: stanowić rezultat pracy człowieka (twórcy), stanowić przejaw działalności twórczej, mieć indywidualny charakter.?

Skoro uznaliśmy, że graffiti jest utworem, to pozostaje nadal aktualne pytanie o możliwość ich fotografowania (a w zasadzie publikowania).  Kto czytał i pamięta ?Zakazany owoc? pewnie zna odpowiedź. Odpowiedzi należy szukać w art. 33 ust. 1 Ustawy –  ?Wolno rozpowszechniać utwory wystawione na stałe na ogólnie dostępnych drogach, ulicach, placach lub w ogrodach, jednakże nie do tego samego użytku.? Przepis ten zezwala na rozpowszechnianie utworu, nie nakładając żadnych ograniczeń w zakresie sposobu rozpowszechniania. Zatem dopuszczalne jest również rozpowszechnianie takiego utworu za pomocą fotografii. Przypomnieć należy również, że ustawowa zgoda na rozpowszechnianie dotyczy wszelkich celów, czyli również celów zarobkowych. Co oznacza, że można wykorzystywać utwory określone w art. 33 ust. 1 typu pomniki, budowle, graffiti, murale np. w filmie reklamowym, nie obawiając się postawienia zarzutu naruszenia praw autorskich. Można również robić im zdjęcia i je rozpowszechniać (także odpłatnie).

1 komentarz
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Ochrona praw autorskichPrawo autorskie

A kuku

przez dar_wro
dar_wro

?Sprzedałeś? za bezcen swoje zdjęcia, a potem okazało się, że nabywca zbił na nich krocie? Głupia sprawa. Możesz trochę czuć się zażenowany, że dałeś się wystrychnąć na dudka. Ale czy rzeczywiście nie da się z tym nic zrobić? Zdesperowany idziesz do prawnika, pokazujesz umowę sprzedaży, czy to licencji z kwotą brutto 150,00 PLN. Przy okazji przynosisz stos kolorowych magazynów, gdzie wykorzystano Twoje zdjęcie do promocji produktu X, za grube setki tysięcy złotych. Włączacie telewizor, a tam kampania reklamowa z Twoim zdjęciem w roli głównej. Prawnik Cię ?dobił?, bo poinformował, że widział dziesiątki bilbordów w podobnym stylu. Fajnie jest pomarzyć, że zrobiło się i miało takie sławne zdjęcie ;-). Wróćmy do pytania. Jest punkt zaczepienia i to bardzo istotny. Ba nawet nie punkt, a cały artykuł w znanej nam Ustawie. Chodzi bowiem o art. 44, który stanowi, że w razie rażącej dysproporcji między wynagrodzeniem twórcy a korzyściami nabywcy autorskich praw majątkowych lub licencjobiorcy, twórca może żądać stosownego podwyższenia wynagrodzenia przez sąd.
Poznański Sąd Apelacyjny (sygn. akt ACa 502/09) rozważał, czy prawo twórcy może przez strony być wyłączone na podstawie zawartej pomiędzy nimi umowy (musiał rozstrzygnąć czy jest to prawo bezwzględnie obowiązujące, czy prawo, które strony mogą dowolnie kształtować w drodze postanowień umownych). Sąd uznał, że przyjęcie względnego charakteru art. 44 Ustawy prowadziłoby do sytuacji pokrzywdzenia twórcy (twórca umownie mógłby zostać pozbawiony możliwości stosownego podwyższenia wynagrodzenia przez sąd, w sytuacji rażącej dysproporcji między tym wynagrodzeniem a korzyściami nabywcy autorskich praw majątkowych lub licencjobiorcy). Celem art. 44 jest ochrona twórcy, który z zasady jest słabszą stroną umów zawieranych z podmiotami eksploatującymi dzieła chronione prawem autorskim. Mając to na uwadze sąd doszedł do konkluzji, że ?Norma zawarta w art. 44 ustawy z 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych ma charakter bezwzględnie obowiązujący.? Co to oznacza w praktyce? Oznacza, że zapis umowny ograniczający prawa fotografa do żądania podwyższenia wynagrodzenia będzie nieważny.

Dzięki świadomości istnienia art. 44 Ustawy możesz zarzucić ciągłe rozmyślania, czy aby przypadkiem nie oddałem zdjęć za darmo. Jeżeli uznasz, że zachodzą rażące dysproporcje pomiędzy otrzymanym wynagrodzeniem a korzyściami osoby, która nabyła majątkowe prawa do zdjęcia lub uzyskała licencję na korzystanie ze zdjęcia, to możesz wystąpić do sądu z roszczeniem o podwyższenie wynagrodzenia.

Art. 44 Ustawy dotyczy podwyższenia wynagrodzenia, natomiast nic nie mówi o sytuacji, w której przekazałeś prawa do zdjęcia nieodpłatnie. W doktrynie słychać głosy, że nic nie stoi na przeszkodzie, aby przez analogię stosować art. 44 do takich sytuacji, przyjmując, że wynagrodzenie wynosiło 0.

PS. Nie szukajcie ustawowego pojęcia ?rażąca dysproporcja?, bo go nie znajdziecie w Ustawie.

1 komentarz
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Prawo autorskie

Zapis od stryja

przez dar_wro
dar_wro

Majątkowe prawa autorskie, jako prawa podlegające obrotowi (m.in. sprzedaży, zamianie, darowiźnie), podlegają również dziedziczeniu, zgodnie z ogólnymi przepisami prawa spadkowego (art. 922 i następne kodeksy cywilnego). Dlaczego dzisiaj o tym piszę? Właśnie dzisiaj weszła w życie zmiana do kodeksu cywilnego pozwalająca rozporządzać majątkiem w określony sposób na wypadek śmierci.  Osoba sporządzająca testament (testator) nie miała dotychczas możliwości wskazać na osobę, która nabędzie z chwilą jego śmierci konkretny wymieniony w testamencie składnik majątkowy. Od dzisiaj będzie inaczej. Możesz liczyć, że ukochany stryj lub ciotunia przekaże Ci pośmiertnie swojego Nikona D6x, lub Canona 1D Mark XXIII, a nawet autorskie prawa majątkowe do zdjęć o wartości stanowiącej równowartość 10-krotnej wartości zbiorów Annie Leiboviz.

Ustawa z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw wprowadza nową instytucję ?  zapis windykacyjny. Będzie jak na amerykańskich filmach 🙂 . Zapis windykacyjny polega na przeznaczeniu w testamencie oznaczonej osobie przedmiotu zapisu, który zapisobierca nabywa w chwili otwarcia spadku. Przedmiotem zapisu windykacyjnego może być:

  • rzecz oznaczona co do tożsamości (Nikon D6x),
  • zbywalne prawo majątkowe (prawa majątkowe do zdjęć),
  • przedsiębiorstwo lub gospodarstwo rolne,
  • ustanowienie na rzecz zapisobiercy użytkowania lub służebności.

Jest jeden warunek formalny. Zapis windykacyjny musi być umieszczony w testamencie sporządzonym w formie aktu notarialnego.

3 komentarze
0 FacebookTwitterPinterestEmail
TwórcaUtwór

Ludzie listy piszą

przez dar_wro
dar_wro

Suplement do ?Inspiracja czy utwór zależny?. Tekst jest dedykowany Ewie, skoro ona (w zasadzie w jej imieniu Piotr) wrzuciła temat.

?Hej, mam dla Ciebie temat od Ewy. Historia autentyczna, ale to też szerszy i dość realny problem. Kiedyś na targach grafik w ramach walki z nudą wziął jakieś nasze zdjęcie, przerobił je na czarno-białe, coś pokombinował, podpisał „processed by….” i zapisał jako kopię. No i…? Skoro obróbka jest częścią procesu twórczego, czy można wziąć i przerobić cudze zdjęcie tworząc nowy utwór? I czy można tak postąpić bez względu na opinię autora zdjęcia? Odpowiedzi wypatruję na Flexie :-)?.

Z punktu widzenia prawa sprawa wydaje się być prosta, albowiem chodzi o wykonywanie praw zależnych. Kwestia wykonywania praw zależnych poruszana były wczoraj w ?Inspiracja, czy utwór zależny?. Prawa zależne regulowane są w art. 2 Ustawy. Był wczoraj podany, ale komu by się chciało do niego wracać, powtórzmy więc treść.

Kontynuuj czytanie

3 komentarze
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Ochrona praw autorskichUtwór

Inspiracja czy utwór zależny?

przez dar_wro
dar_wro

?Fotograficzny internet? dyskutuje na temat sprawy o plagiat fotograficzny [Uwaga 2019/05/19 – link już niestety nie jest aktywny] . Z zamieszczonych informacji wynika, że sprawa będzie dotyczyła kwestii ?kradzieży pomysłu na zdjęcie?. Szczerze mówiąc nie zazdroszczę sądowi, który będzie musiał zająć się tą sprawą.  Dookoła słychać: plagiat, plagiat, plagiat. Grzmią, bardziej lub mniej znani, fotograficy, zarówno zawodowcy, jak i amatorzy. Jako, że jest to problematyka, którą interesuje się również F-LEX, to dzisiaj na kanwie jedynie informacji z netu rozważmy kwestię plagiatu. O odpowiedzialności karnej za plagiat na podstawie przepisów  Ustawy było w True story, czyli rzecz o plagiacie. W zasadzie większość z nas używa pojęcia plagiat w rozumieniu bardzo potocznym. W sumie nie dziwi, skoro ?plagiat? nie doczekał się ustawowej definicji. Powszechnie przyjmuje się, że jest to kradzież utworu ? tu zdjęcia (w rzeczywistości własności intelektualnej), a nawet pomysłu na jego zrobienie. Orzecznictwa na temat plagiatu (poza sprawami dotyczącymi  przepisywania prac naukowych ? oj ci naukowcy) za wiele nie ma. W latach 80-tych jedna pani drugiej pani zarzuciła, że ta druga maluje to samo, co ta pierwsza (sprawa trafiła aż na wokandę Sądu Najwyższego, sygn. akt I CR 92/83). Sprawa nie dotyczyła wprost plagiatu, a nazwania kogoś plagiatorem. A było to tak: Pani X zajmowała się malowaniem obrazów, m.in. także główek dziecięcych, amatorsko. W malowanych przez nią obrazach dzieci występują „takie elementy, jak forma i układ, takich samych obrazów, malowanych przez panią Y od kilku lat”. Pani Y, jako „pierwsza inicjatorka tego stylu malowania główek dziecięcych” zarzuciła Pani X plagiat.  W sprawie tej Sąd Najwyższy uznał, że ?zarzut jest prawdziwy nie tylko w wypadku plagiatu jawnego, ale także ukrytego (przeróbka cudzego utworu podawana za utwór własny) lub częściowego (wykorzystanie tylko niektórych części partii utworu cudzego)?. Wskazówka ta może mieć znaczenie w sporze, który stał się przyczynkiem do dzisiejszego wpisu.

Kontynuuj czytanie

20 komentarzy
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Nowszy post
Starszy post